Παραδοσιακός φούρνος Αντωνίου

Ψωμί από έναν φούρνο του 1853

Σε ένα από τα σοκάκια κάτω από το κάστρο της Χώρας, ψωμιά και αρτοσκευάσματα περιμένουν σε καλάθια με δαντελωτές πετσέτες σε ένα μεγάλο ανοιχτό παράθυρο: είναι ο φούρνος της οικογένειας Αντωνίου. Το 1853 η προγιαγιά των σημερινών ιδιοκτητών είχε εδώ φούρνο όπου το χωριό έψηνε το ψωμί του· όταν ήρθαν οι πρόσφυγες της Μικράς Ασίας το 1922 έγινε κανονικό αρτοποιείο. Από το 1998 το σπίτι και ο φούρνος είναι διατηρητέο μνημείο, που κάνει ακόμη ό,τι έκανε πάντα.

Το ζυμάρι γίνεται με ντόπιο αλεύρι και προζύμι, ζυμώνεται στο χέρι σε ξύλινη σκάφη και ψήνεται σε πέτρινο φούρνο τριών μέτρων με ξύλα ελιάς. Εκτός από τα στρογγυλά ψωμιά υπάρχουν κουλούρια με σουσάμι, τυρόψωμα, ελιόψωμα και σταφιδόψωμα, τυρόπιτες, πίτες με τραχανά και πεϊνιρλί. Ψάξτε τα γκούργκια, παξιμάδια με προζύμι από ρεβίθι που θέλουν ως 33 ώρες και κρατούν έναν χρόνο.

Ωράριο

Συνήθως από το δεύτερο μισό του Ιουνίου ως τις αρχές Σεπτεμβρίου, ως τη μία το μεσημέρι. Το ψωμί είναι λίγο, ελάτε πρωί.